Ο ΜΠΕΤΑΤΖΗΣ ΤΟΥ 20ού ΚΑΙ Ο... "bitΑΤΖΗΣ" TOY 21ου ΑΙΩΝΑ

(Ο κόσμος του Επενδυτή ΣΑΒΒΑΤΟ 12-ΚΥΡΙΑΚΗ 13 ΙΟΥΝΙΟΥ 2004
Του ΘΑΝΑΣΗ Κ. ΤΣΑΚΑΛΙΔΗ
)

    Βρισκόμαστε σε μια βασική καμπή της ανθρωπότητας, κυρίως όσον αφορά τον τρόπο που χρησιμοποιεί ο άνθρωπος την ύλη. Ξεκινήσαμε από τα απλά εργαλεία και την υποκατάσταση της μυικής δύναμης από την μηχανή, διανύσαμε για πολλά χρόνια τη χρήση της ύλης και σαν πηγή ενέργειας και εισήλθαμε πλέον στην υποκατάσταση των πνευματικών διεργασιών από τον υπολογιστή(εποχή της πληροφορίας). Στην τελευταία διανύουμε ακόμη την επεξεργασία και εκμετάλλευση της πληροφορίας σε βαθμό χαμηλού επιπέδου πνευματικών διεργασιών (επεξεργασία μόνο αριθμών και ονομάτων) και εισερχόμαστε σιγά σιγά σε "υψηλού" επιπέδου πνευματικές διεργασίες (αυτόματη εξαγωγή γνώσης από την ψηφιακή πληροφορία και πολύπλοκοι συνσυασμοί στοιχείων και εξειδικευμένων εφαρμογών σε όλους τους επιστημονικούς κλ΄αδους προσεγγίζοντας ικανοποιητικά δυνατότητες ευφυίας).
    Η πληροφορική εμφανίστικε μέσα στο ιστορικό γίγνεσθαι σαν ένα απλό εργαλείο μόνο για υπολογισμούς και σιγά σιγά με την εξέλιξη της ηλεκτρονικής, απλώθηκε και γιγαντώθηκε σε ένα ολοκληρωμένο περιβάλλον εργασίας και επικοινωνίας. Σαν ιστορικούς προδρόμους τψν υπολογιστών θα βρούμε τον άβακα των Κινέζων, το μηχανισμό των Αντικυθήρων και τη μηχανή του Πασκάλ (Pascale). Μία όμως βασική ιστορική στιγμή \, ποθ σχετίζεται με το βασικό δομικό συστατικό του σημερινού πληροφορικού γίγνεσθαι , είναι η ανακάλυψη από τον Λαίμπνιτς (Leibnitz, 1646-1716) των δυικών αριθμών. Το Bit (Binary Digit-δυικο ψηφίο) είναι ένας από τους αριθμούς 0 (μηδεν) ή 1 (ένα). Αυτή η ανακάλυψη, να μπορείς να αναπαριστάς όλους τους αριθμούς (οι οποίοι είναι φυσικά άπειροι στο σύνολό τους) μόνο με την χρήση δύο ψηφίων απέδειξε την καθολικότητα των δύο καταστάσεων τόσο στην αναπαράσταση στοιχείων όσο και στην επεξεργασία τους. Η κωδικοποίηση όλων των εντολών ενός προγράμματος και όλων των στοιχείων που επεκεργάζεται μόνο με τους διάφορους συνδυασμούς των bits αποτέλεσε ένα βασικό άλμα προόδου για την εύκολη λοποίηση των υπολογιστώ, έχοντας σαν φυσικό υλικό προς το παρόν το πυρίτιο.
    Αν επικεντρωθούμε στην τελευταία εικοσαετία και μελετήσουμε τις τεχνολογικές, οικονομικές και κοινωνικές μεταλλάξεις που συντελέστηκαν, θα διαπιστώσουμε ότι βρισκόμαστε σε μια καμπή της ανθρωπότητας ανάλογη με την ανακάλυψη της ψωτιάς του, σιδήρου, της ατμομηχανής, του ηλεκτρισμού, του τηλεφώνου. Η ψηφιακή επανάσταση είναι πλέον γεγονός. Με τη σύγκλιση των τεχνολογιών του τηλεφώνου, της τηλεόρασης, των υπολογιστών και των επικοινωνιώ, με βάση την ψηφιακή πλατφόρμα, μπορούμε πλέον να θεωρήσουμε ότι οι ήχος, η εικόνα και τα δεδομένα δεν είναι παρά μόνο οι ομάδες από bits. Καθημερινά παράγονται τρισεκατομμύρια από αυτά και μεταφέρονται συνεχώς με ιλιγγιώδεις ταχύτητες εκμηδενίζοντας τις αποστάσεις πάνω στον πλανήτη Γη. Το όγδοο θαύμα συντελέστηκε ήδη και είναι το πρςτόκολλο επικοινωνίας (TCP/IP), για το οποίο ξοδεύτηκαν εκατομμύρια ανθρωπομήνες για να δρομολογούνται με τάξη και σωστά τα πακ΄ετα των bits μέσω των φυσικών μέσων μετάδοσης της πληροφορίας, χωρίς να αλλοιώνεται η αρχική πληροφορία. Ο ανταγωνισμός μεταξύ των προηγούμενων κρατών εστιάζεται πλέον στην κατάληψη ψηφιακού χώρου, είτε αυτός είναι πληροφορία είτε είναι εύρος ζώνης μεταγωγής δεδομένων. Η οικονομία άλλαξε ριζικά και πλέον οι υπηρεσίες είναι ο μοχλός της οικονομίας υποσκελίζοντας τη βιομηχανική παραγωγή.
    Η νέα τεχνολογική κοινωνία (κοινωνία της πληροφορίας) χαρακτηρίζεται από την ταχύτητα ροής των πληροφορίων της και η απόδοσή της μετριέται από το ρυθμό που θα μπορεί να τις επεξεργάζεται και να τις εκμεταλλεύεται. Οι αποστάσεις επικοινωνίας θα εκμηδενιστούν, οι τηλεσυσκέψεις θα γίνουν ρουτίνα, η τηλεεκπαίδευση και η τηλεργασία θα εισβάλλουν στην ζωή μας. Το νέο περιβάλλον που γεννιέται συνεπάγεται αλλαγές στη πολιτική, τις δομές του κρατικού μηχανισμού, τη νομοθεσία και κυρίως αλλαγές στη νοοτροπία της βέλτιστης εκμετάλλευσης των υπαρχόντων ανθρώπινων πόρων για να μη ζήσουμε το δράμα της καθυστέρησης. Όλο και περισσότερο είναι εμφανές ότι το μεγαλύτερο κεφάλαιο επιβίωσης της κοινωνίας θα είναι η μόρφωση των πολιτών της και θα πρέπει να βρεθούν εκείνες οι δίοδοι που θα κατευθύνουν τη γνώση στην κατάλληλη αντιμετώπιση της τεχνολογικής πρόκλησης.
    Ο βασικός ανειδίκευτος εργάτης που στήριξε την ανάπτυξη της οικονομίας στον εικοστό αιώνα ήταν ο μπετατζής, συνεισφέροντας στην παραγωγή και την επεξεργασία τρισεκατομμυρίων τόνων μπετόν ετησίως.
    Αυτός ο εργάτης όμως στη νέα ψηφιακή οικονομία μεταλλάσσεται σε "bitΑΤΖΗ", συνεισφέροντας στην παραγωγή και επεξεργασία τρισεκατομμυρίων bits ημερησίως. Η διαφορά πλέον εστιάζεται στην εξειδίκευση, η οποία είναι σημαντική και έχει πάρα πολλές κατηγορίες και διαβαθμίσεις.
    Ο ιστορικός του μέλλοντος θα είναι σε θέση να αποτιμήσει και όλες τις κοινωνικές μεταλλάξεις που συνδέονται με αυτή την αλλαγή. Εμείς μπορούμε μόνο να τις φανταστούμε, μπορούμε όμως με βεβαιότητα να προσδιορίσουμε πλέον ποια θα είναι τα βασικά δομικά στοιχεία της νέας οικονομίας και ποιες εργασίες και ειδικότητες θα είναι οι κυρίαρχες που αφενός θα αποτελούν το βασικό πυρήνα της παραγωγής και αφετέρου θα στηρίζουν και θα διακπεραιώνουν με ασφάλεια το οικονομικό γίγνεσθαι. Ωρίμασε πλέον ο καιρός για να κάνουμε σαφή διάκριση μεταξύ του χρήστη και κτίστη των νέων τεχνολογιών.